خانه » سرگرمی » جملات زیبا » سرگذشت انکار ناپذیر

کوچک کننده و فرم دهنده بيني Nose Up ساعت بند چرم اليزابت تخفيف ويژه فقط 15 هزار تومان عينک آفتابي Louis vuitton فقط 30 هزار تومان ساعت گوچي gucci دستبندي نگين دار فقط 15 هزار تومان ساعت طرح رولکس نقره اي فقط 20 هزار تومان  ساعت كاسيو تيتان طرح EDIFICE 554 فقط 55 هزار تومان  گردنبند مرغ آمين فقط 20 هزار تومان عينک خلباني شيشه آبي فقط 28 هزار تومان

سرگذشت انکار ناپذیر

سرگذشت انکار ناپذیر

سرگذشت انکار ناپذیر
سرگذشت انکار ناپذیر

دستهایم چه پیرو فرتوتند                                دست نه،دسته های تابوتند

 
که تن خسته ام کشندبه زور                        بکشانند و بسپرند به گور
 
روزی این دشستها نه این بودند                    نازک و نرم و نازنین بودند
 
مانده امروز از ان همه پاکی                         زان همه چیرگی و چالاکی
 
پوستی تیره و چروکیده                                استخوانی کریه و پوکیده
 
مانده اینگونه سخت و بی حرکت                   بی تکاپو،عقیم و بی برکت
 
آه ازاین دستهای ناموزون                             شده اینگونه مسخ و دیگرگون
 
این دوفرتوت خوار افتاده                               خستگانی زکارافتاده
 
گویی این دستها نه زان منند                         نهمرا پاره هایی از بدنند
 
بدنی که کشیده تا اینجا                                بارسنگین وسخت عمرمرا
 
عمری ازسالهای من سنگین                        همه ازیادهای من رنگین
 
سبزو سرخ و طلایی و ابی                           ارغوانی ،بنفش،عنابی
 
سرد و گرم و خرابه گلشن                           تلخ و شیرین و سایه و روشن
 
کودکی،فصل بی خیالیها                               سالهای گشوده بالیها
 
بازوان بزرگ و گرم پدر                                   دستهای نوازش مادر
 
نوجوانی وعطر هشیاری                               و ان گل سرخ رنگ بیداری
 
نوجوانی و اولینهایش                                    اولینهای ناب و زیبایش
 
اولین عشق ،اولین دیدار                               اولین خلوت، اولین قرار
 
عهدوپیمان سالهای سفر                               باحریفی زجان گرامیتر
 
سفرعاشقانه دو رفیق                                   دویگانه،دومهربان،دو شفیق
 
تادرآن اشیانه امید                                          کم کم آوازکودکان پیچید
 
میکشیدندقدچوطفلانم                                   دورمیشدجوانی ازجانم
 
گرچه پیری درانتظارم بود                               یارمن همچنان کنارم بود
 
میزدآنیارباخجلت من                                      بوسه هابرچروک صورت من
 
بچه ها نیز درصداقتشان                                 دوستم داشتندازدل و جان
 
بررخم بوسه ها می افشاندند                        ازدلم دیو غصه میراندند
 
آه ای خاطرات دیروزین                                  پاره ای تلخ و پاره ای شیرین
 
گرچه میراث روزهای منید                              مایه رنج و ابتلای منید
 
درزمانیکه سخت تنهایم                                 خود به یاد کسی نمی آیم
 
همسرم سالهاست تا مرده                           رخت ازاین خاکدان برون برده
 
چون رفیقان نیمه ره تنها                               رفته و جانهاده است مرا
 
بچه ها نیزترک من گفته                                درپی سرنوشت خود رفته
 
منم و این حصارتنهایی                                   وای از این روزگارتنهایی
 
بادو کم سوی خسته و تیره                           مانده بر روبروی خود خیره
 
شده نشخواریادهاکارم                                  خوش را اینچنین می آزارم
 
گاه از این پیرمانده درزندان                             یادی میکنندفرزندان
 
گاهی ازمن سراغ میگیرند                            لیک گویی از دیدنم سیرند
 
سردو نامهربان و ناهنجار                                رفع تکلیف میکنندانگار
 
سخنی گاه گاه میگویند                                  اثری ازگذشته میجویند
 
لیک دربین خودسخن دارند                              نه سرگفتگوی من دارند
 
هرکی میایستد مقابل من                             حسرت بوسه ایست دردل من
 
چه کنم فکرمن نمیخوانند                               خواهش جان من نمیدانند
 
بوسه ای ازرخم نمیطلبند                              مهربان نیستند،باادبند
 
دست برمن نمیزنند انگار                                چیزی ام سخت زشت و نکبت بار
 
آه آن روزهای روشن رفت                               روشنی باجوانی من رفت
 
منم و گوشه ی زمین گیری                            خستگی ،دلشکستگی،پیری
 
ای خدا ای پناه تنهایان                                    لطف تو تکیه گاه تنهایان
 
روزها،روزهای تنهاییست                                تاکجاست انتهای تنهایی؟؟؟؟؟؟؟؟؟
 
 
واما حرف دلم!!!!!!!!
 
مادرم کاش بودی تا بر دستان زحمت کشیده ات بوسه میزدم………..
 
کاش بودی صورت چروکیده ات را زیارت میکردم………….
 
کاش بودی و خودم رانثارت میکردم………….
 
کاش بودی و دست نوازشگرت را بر سرم  میکشیدی……
 
کاش آغوش گرم تورا یک باردیگر درک میکردم……..
 
کاش بودی و …………..

 

ساعت گوچی gucci دستبندی نگین دارعینک Spyساعت بند چرم الیزابت تخفیف ویژهساعت مچی اسپورت طرح رولکس

پیشنهاد ما

عکس پروفایل اربعین | عکس نوشته ویژه اربعین

عکس پروفایل اربعین | عکس نوشته ویژه اربعین

عکس پروفایل اربعین | عکس نوشته ویژه اربعین عکس پروفایل اربعین | عکس نوشته ویژه …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *